2007/May/21

เปิดเทอมมมมมมม -*-

เหนื่อยแสนเหนื่อยฮะพี่น้อง

ปีนี้ม.5แล้ว เพิ่งรู้ว่าตัวเองต้องเดินเรียนนี่สิ

เดินเรียนนิไม่เท่าหร่ายนะ แต่ว่าไอ้ชั้นที่ต้องเดินน่ะ

มันทรหดเว่อร์!!!

ชั้น 4-6 โหย แม่งเอ๊ย ถ้ามันประมาณว่าต่อเนื่องเปนปีๆนี่กรูจะไม่ว่าเรยนะ

แม่ม ตั้งแต่ม.2มาได้ข่าวว่าสบายหมดอ่ะ

ยิ่งแก่ยิ่งสบาย

ไหงพอม.5 ใกล้จะหง่อมแระ ยังต้องมาใช้แรงอีก

นิไม่เข้าจายนะ ไม่เข้าจาย แถมเดินไปเดินมาตั้งสามตึก

จะฆ่ากันใช่หมายเคอะ~~~

แถมที่ปรึกษาช้านยางจะมาง้องแง้งๆกะหัวช้านอีก

วุ่นวายกะชีวิตช้านอะไรนักหนาค้า~~~

เซงว่ะ-*-

-

-

เปิดเทอม สิ่งที่น่าเซงนั่นก็คือการบ้าน-*-

ไม่รู้ดิ แต่เหมือนห้องเราจะมีงานช้าก่าคนอื่นเล็กน้อย

เพราะอย่างห้องไอ้สา แค่วันแรกมันก็มีรายงาน กะโครงงานเสียแล้ว

สอบอีกต่างหาก

แต่ห้องเราแค่มีงานที่มอบหมายให้ไปทำหนึ่งเดือน

กับให้ไปอ่านเพื่อสอบท่องของทั้งเทอมวิชาภาษาไทย

น้อยนะ แค่กลอน 4 บทเอง

แต่ก็ยังไม่ได้ท่องเลยว่ะ-*-

พอมาอาทิดที่สองงงง~

น่านก็คือวันนี้ -*-

รายงานมาแระ

สอบท่องมาแระ

รวบรัดเกินซะแระ

อะไรวะ ได้ข่าวเพิ่งเปิดนะเว้ย

ปล่อยให้กรูได้ปรับตัวหน่อยได้ม้าย หยุดมานานขนมันขึ้นหลังเว้ย

อาจารย์วิดแม่งก้อโหด

วันนี้เพิ่งให้เรียนจะให้สอบท่องแระ

ตอนแรกจะให้สอบวันนี้ด้วย แต่พอดีหมดเวลาก่อนเลยให้อาทิดหน้า

ไม่ไหวนะยังไม่ทันจะได้เรียนเรย ให้แค่ลอกใส่กระดาษแล้วท่องเนี่ยนะ

จะบ้ารึไงเจ๊ ไม่ชั่ยอัจฉริยะนะ-*-

ก็รู้อยู่เด็กศิลป์ภาษามันโง่เลขกะวิทจะตาย

อย่าสั่งเยอะ เด๋วเมาก่อนได้ทำ-*-

ดีนะวันนี้เกิดขยันบ้าอะไรขึ้นมาก็ไม่รู้รีบทำใหญ่

เสดแระนี่ สั่งวันนี้พรุ่งนี้ส่งแระรายงาน 555+

แอบภูมิจัยเล็กน้อย

-

-

หน้าตาพัฒนา=_________=?

ม่ายรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่มีคนบอกว่าตอนนี้หน้าตาเราพัฒนา

เหรอ..... ตรงไหนอ่ะ =__________________=

เราก็ยังเหนมานเหมือนเดิม???

รึว่าไม่ใช่หว่างิ?

ถ้าดีขึ้นก็ดีจิ 555+

ก็แปลกจายอยู่เหมือนกาน

เพราะจากเมื่อก่อนเฉิ่มๆ เบ๊อะๆ(ตั้งแต่เริ่มโคฟ ตอนเจอกับไอ้มุกนั่นแหละ)

ไม่มีคนคิดจาสนจาย หรือ อาราย

ตอนนี้เริ่มมีมากขึ้นเรื่อยๆ

แอบตกจาย กูเนี่ยนะมีคนชอบด้วย 55+

เหนเค้าชมเราบ้างเราก็เขิลม้วนนน

อย่าชมมากนะเด๋วหลงตัวเอง 555+

แต่ชมบ้างก็ดี ไม่งั้นเด๋วเหี่ยว =____________=

(จะเอายังไงกันแน่นิ?)

พอไปที่โรงเรียน ติดกิ๊บเด๋อ ม่ายไหวเรยยยย

แอบอายหน้าบานๆของตัวเองชะมัดเดะ

แต่พอปล่อยผมหน้ามารุงรัง เริ่มมั่นจายในตัวเอง

เดินเบ่ง ทัวโรงเรียน มีคนชมว่าน่ารัก

และ หล่อ (เฮ~)

หลงตัวเองอีกแล้วครับท่าน ไม่ไหวเลยกรูนิ จะอ้วกแตก

แต่เอาเหอะ ขอบคุณทุกคนที่ชม และจะเก็บไว้เป็นกำลังใจ

ถึงแม้ในใจพวกท่านอาจจะคิดว่าอิชั้นอุบาดจิตก้อตาม

แต่ถ้าชอบกันจิงๆ สาวคนไหนสนใจมาจีบได้น้า 555+

(ล้อเล่นน่า~)

ตอนนี้หัวจัยยังว่างน้า

555+ บอกไว้ก่อนเผื่อมีคนสนจาย(จะมีไหมมม)

-

-

สังคมCover SJ

ไม่รู้มันเกิดอะไรขึ้นอีกเหมือนกันนะ

แต่ตอนนี้รู้แค่ว่ามันเน่าเกินไป

เพราะมันมีเยอะเกินไปใช่มั๊ย

ถึงเกิดการแก่งแย่งชิงดีกันเช่นนี้

ทั้งๆที่การโคฟเวอร์นั้นไมใช่การแข่งขัน

ทำไมถึงต้องอยากดีอยากเด่นกว่าคนอื่น

ทำไมต้องอยากเอาชนะ

ตัวเราเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน

เพราะตัวเราก็อาจจะเป็นในส่วนหนึ่ง

แต่ส่วนใหญ่ในใจ มันก็คือเบื่อ~

แทนที่จะรวมอยู่ในสังคมนี้กันให้ได้

แต่กลับทำให้มันแย่ลงเรื่อยๆ

รักกันไม่ได้เหรอ

ชื่นชมกันไม่ได้เหรอ

หรือมันยากเกินไปที่จะทำ

นี่ยังไม่พอนะ

แต่ที่หน้ารังเกียดที่สุดก็คือการใส่ความ

เอสเจบางวง หรือคนบางคนที่หมั่นไส้คนนู้นคนนี้

ก็เลยต้องหาพรรคพวก แล้วเอาข่าวบ้าๆไปพูดแบบนี้อ่ะ

ไม่ชอบเลยนะ

แล้วก็สงสัยว่าจะโดนมาเองกับตัวแล้วด้วย

อยากจะบอกว่าพวกเราอ่ะ ไม่เคยดูถูกใคร

ให้สิทธิวงเอสเจเท่ากันหมด ไม่มีใครดีกว่าใคร

ต่างวง ต่างก็มีดีด้วยกันเอง

แต่ถ้าหากคนมันไม่ดีจริงอ่ะ เค้าก็จะได้รับผลของเค้าเอง

แล้วทำไมต้องไปใส่ใจ?

ลอกท่า? เราเคยพูดเหรอว่ามีคนมาลอกท่าเรา???

ท่ามันไม่ใช่ของเราเองซักหน่อย มันเป็นของเอสเจ

แล้วมันมีอะไรให้ลอก

เราถึงต้องออกไปพูดว่าคนนู้นคนนี้ลอกท่าเรา

บ้าป่าวคับ

แล้ววงเราดีเลิศเลอนักหรอถึงได้แน่ใจว่ามีคนลอก

ก็ไม่ใช่

วงอื่นมานั่งดู เราก็ยังไม่ว่า เพราะยังไงก็เพื่อนกัน

เราไว้ใจได้อยู่แล้ว ไม่ว่าด้วยว่าถ้าจะเก็บลายละเอียดเล็กๆน้อยๆที่ไม่รู้ไป

แต่มันก็แล้วแต่สามัญสำนึก เพราะถ้าเป็นเรา เราก็จะแกะเอง

แต่เราก็ไม่เห็นมีใครมานั่งลอกท่าเรานี่ - -*

นั่นก็เพราะว่าวงเราไม่ได้ดีพร้อมขนาดนั้น

ไม่ได้เต้นตรงเป๊ะๆ ไม่ได้เต้นดีจนแบบเทพ

พวกเราก็เหมือนกับวงอื่นๆนั่นแหละที่เพิ่งเริ่มต้น

ถึงแม้ว่าบางครั้งดูเหมือนเราจะไม่เฟรนด์ลี่กะใครมาก

แต่นั่นมันคงเป็นแค่ส่วนน้อยจริงๆ เพราะพวกเรายังไม่ได้เริ่มเปิดตัว

จะมาหาว่าพวกเราหยิ่งก้อเกินไปนะ ชื่อเสียงก็ไม่มี

เราก็ยังเป็นเหมือนคนดูโคฟธรรมดาแหละ ไม่มีสิทธิหยิ่งนี่ใช่มั๊ย

แล้วใช่ว่าพวกเราเปิดตัวไปพวกเราจะดังงั้นสิ

พวกเราไม่ใช่ดารานะ

ไม่มีสันดานแบบนั้นด้วย...

-

-

Ps.

- เปิดเทอมคราวนี้ตั้งใจเรียนมากๆนะค้าบ

- อยากมีแฟนแล้วน้า

- เทอคนที่โทรมาเราไม่รู้หร่อกนะว่าเป็นใคร แต่เราขอบคุณละกันที่ติชม

แม้ในความคิดเทอจะเป็นคำด่าก็เหอะ

รูปตูเอง =_________________=


edit @ 2007/05/21 21:29:20

2007/Apr/29

เหนื่อยจายยยยยยยยยยยยยยย

ทั้งๆที่บอกว่าจะไม่ชอบใครแล้วแท้ๆนะช่วงนี้

แต่กลับผิดคำสัญญากับตัวเอง ไปชอบใครเข้าจนได้

-

ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม

มันนานแล้วใช่มั๊ยตั้งแต่ฉันเห็นเธอครั้งแรก

ตอนนั้นฉันจำได้ว่า ความรู้สึกของฉันที่มีให้เธอ มันก็คือปลื้ม...

ฉันเห็นเทอเต้นหลายครั้ง มันก็ประทับใจฉันทุกครั้ง

แต่มันก็เท่านั้น

ปลื้ม คำเดียวจริงๆ

-

แต่ทำไมเมื่อหัวใจฉันว่างเปล่า เมื่อฉันพยายามเปลี่ยนตัวเอง

เทอคือผู้หญิงคนแรกที่เข้ามาในใจฉัน

เวลาที่ฉันเดินผ่านเทอ ฉันอดยิ้มไม่ได้เลยซักครั้ง

แล้วยิ่งเวลาเทอมองมา รู้มั๊ยหัวใจฉันเต้นรัว

แล้วยิ่งเวลาเทอเต้นอยู่ข้างหน้าฉัน

มันเหมือนว่าฉันโชคดีเหลือเกินที่ได้พบกับเทอ

โชคดีเหลือเกินที่ได้นั่งอยู่ตรงนี้

-

รู้มั๊ยว่าสายตาของเทอที่ชอบมองมาบ่อยๆอ่ะมีอิทธิพลต่อชั้นมากมาย

แม้ฉันจะไม่เคยเข้าใจความหมายของมันเลยก็ตาม

มันหมายถึงเทอก็สนใจฉัน

หรือว่าเทอแค่สงสัยกันแน่....

-

ฉันไม่รู้เวลาที่เทออายอ่ะ เทออายเพราะเห็นฉัน รึเทออายเพราะมีคนแอบมองอยู่

แต่รู้บ้างรึเปล่า ว่าเมื่อวานตอนเทออายอ่ะ

ฉันเพ้อไปเลยนะ

เพราะฉันก็อายเหมือนกัน

(อายมว๊าก)

แต่กลับกลายเป็นว่าฉันรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนบ้า

เหมือนที่เทอมองฉัน เพราะคิดว่าฉันเหมือนคนบ้ารึเปล่า

ฉันบ้ารึเปล่าที่คอยแอบมองเทอตลอดเวลา

ฉันบ้ารึเปล่าที่อายเวลาเทอมองกลับมา

ฉันเหมือนคนบ้ารึเปล่า

แล้วในสายตาเทอ ฉันคืออะไร?

อยากให้เทอบอกกับฉันเหลือเกิน

สนใจกัน

เฉยๆ

หรือว่ารำคาญกันแน่

ฉันไม่รู้เลย

ไม่รู้เลยจริงๆ

-

แต่สำหรับฉันแล้ว

ณ เวลานี้

ฉันบอกได้เต็มคำว่า

ฉันชอบเทอเข้าแล้ว

ชอบมากจริงๆ

มันไม่เหมือนเมื่อก่อน

ที่ชั้นแค่มองเทอแล้วคิดว่า คนนี้เก่งจัง

มันไม่ใช่คำว่าปลื้มรึชื่นชมอีกแล้ว

มันพัฒนาขึ้นทุกวัน

จนฉันชอบเทอ

เทอทำให้ฉันรักชื่อเล่นของตัวเอง จากที่ไม่เคยชอบมันมาก่อนเลย

เพราะมันมีชื่อเทออยู่ด้วย

มันทำให้ฉันมีความสุขเวลานึกถึง

ย้ำคำสุดท้ายอีกครั้ง

เราชอบเทอนะ....

แต่เรา คงไม่มีค่าดีพอสำหรับเทอ

เทอเปรียบเหมือนเทวดา

แต่ฉันก็คงเหมือนคนบ้า....

คนธรรมดาที่ไม่มีอะไรดี

ตอนนี้ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับใจตัวเองอีกแล้ว....

เพราะฉันไม่รู้เลย

ว่าระหว่างเรามันควรเป็นยังไง

.........

ไม่รู้เลยจริงๆ

-

-

---- วันนี้เพลงตรงเว่อร์ ----


edit @ 2007/04/29 13:26:36

2007/Apr/20

23.00 กว่าๆของเมื่อวานในขณะที่มี่กำลังจะเตรียมตัวนอน

จู่ๆก็มีคนมาบอกว่า

"ทำใจดีๆไว้นะมี่ เอสเจรถคว่ำ"

สิ่งที่คิดในตอนนั้น มีเพียงแค่....

-

" ขนาดนั้นเลยเหรอ............. "

ยังไม่ปักใจเชื่อซักทีเดียว

-

จนกระทั่ง เมื่อเข้าไปอ่านข่าวในเว็บปิงบุ๊ค....

หัวใจสลาย.........

-

เมื่อได้อ่านหัวข้อข่าวพวกนั้น...

เมื่อได้เห็นรูปรถของพวกเขา

เจ็บ...และไม่อยากเชื่อว่ามันจะเป็นความจริง

-

จากตอนที่ตั้งใจจะนอนหลับ ก็เลยไม่ยอมหลับ

นั่งเฝ้าดูข่าวคราวของพวกเขา

จะไม่นอนจนกว่าจะแน่ใจว่าพวกนายปลอดภัย

-

ผ่านเวลาไปแล้วไปเล่า

ข่าวต่างๆก็ถ่าโถมเข้ามา

ฉันหายใจได้ขึ้นมานิดหน่อย

แต่มันก็ไม่ทั่วในอก...

เพราะถึงแม้ว่าข่าวจะออกมาว่าพวกนายปลอดภัยดี....

-

แต่พี่คยูฮยอนยังไม่ใช่

ฉันรู้สึกหายใจติดขัดตลอดเวลา

กระสับกระส่าย และรู้สึกวุ่นวายใจเมื่อนึกถึงพี่

ฉันไม่อาจแน่ใจได้เลยว่าพี่จะปลอดภัยแล้ว

เฝ้ารอแล้วรอเล่า

-

แต่ข่าวก็ไม่ยืนยันซักที

-

ฉันรู้สึกเหนื่อย และเริ่มหลับตาลงด้วยความไม่สบายใจ

ในหัวคิดเพียงแต่ขออย่าให้พี่เป็นอะไร

ฉันกุมมือหลายต่อหลายครั้งเพื่ออวยพรให้พี่ฟื้นขึ้นมาอย่างปลอดภัย

อวยพรให้พี่ยิ้มออกมาได้

อวยพรให้พี่กลับมา

ดังเดิม....

-

ฉันตื่นมาในตอนเช้าด้วยความเหนื่อยอ่อน

ได้นอนไปเพียงไม่กี่ชั่วโมง

แต่ก็พยายามบอกตัวเองว่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นมันคือความฝัน

ฉันจ้องมองไปที่ข้างๆเตียงของตัวเอง

คอมพิวเตอร์ยังคงเปิดอยู่

หน้าเพจข่าวทั้งหมดยังคงเปิดอยู่

อยู่ตรงนั้น...

มันไม่ใช่ความฝัน...............

หลับตา......แล้วลืมมันขึ้นมาอีกครั้ง

แต่มันยังคงอยู่ดังเดิม....

-

ฉันออกจากบ้านมาด้วยร่างกายที่เหนื่อยล้าเต็มทน

ภายในรถประจำทางที่ฉันมักจะขึ้นมาทุกๆวัน

บัดนี้ในสายตาฉันมันกลับดูไม่ปกติ....

ทุกคนดูเหมือนเป็นจุดเล็กๆ

ที่ฉันไม่ต้องการที่จะสนใจอีกต่อไป

-

ฉันเริ่มหันกลับมาคิดกับตัวเอง

คิดทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด

ในตอนนั้นฉันไม่รู้หร่อกนะว่าพี่บาดเจ็บที่ไหนบ้าง

แต่ฉันกลับคิดถึงปอดของฉัน

ว่าถ้าหากพี่บาดเจ็บ และต้องการมัน

ฉันจะยกมันให้พี่ไป

หากเพียงให้พี่กลับมาหายดี ยิ้มและร้องเพลงได้ดังเดิม

ฉันจะยกให้อย่างเต็มใจ

สำหรับฉันพวกพี่สำคัญกว่าตัวฉันเสียอีก

แล้วมันก็สำคัญสำหรับพี่มากกว่าฉันด้วย พี่คยูฮยอน

-

ฉันยิ้มให้กับตัวเองอย่างเศร้าศร้อยอีกครั้ง

และเมื่อมองไปบนฟ้า

จากทุกวันที่มันเคยสดใส

บัดนี้มันกลายเป็นสีเทาดำ ดูหดหู่

หรือว่าท้องฟ้ากำลังเสียใจ

และไม่นานนัก ท้องฟ้าก็ร้องไห้ออกมา....

-

ฉันได้รับข่าวแย่ๆจากเพื่อนอีกครั้ง

พี่บาดเจ็บนัก

เพื่อนฉันร้องไห้

ส่วนฉันได้แต่เงียบ

ไม่มีน้ำตา....

แต่เจ็บปวดใจยิ่งกว่าอะไรดี.....

-

ฉันไม่มีกะจิตกะใจที่จะทำอะไรเลย

ฉันเหนื่อย

ฉันล้า

ฉันทุกข์

และฉันว้าวุ่นใจ

รู้สึกเหนื่อยในการทำทุกๆสิ่ง

เมื่อคิดถึงพี่ที่เจ็บ การเต้นก็ไม่มีความสุขใดๆ

ฉันเริ่มนั่งเงียบ

นั่งคิด....

เงียบ....

และคิด.....

-

ไม่นานนักฉันเริ่มพยายามอีกครั้ง

ฉันลุกขึ้นมาเริ่มเต้นอีกครั้ง

พยายามทำให้ตัวเองมีกำลัง

ถึงแม้ว่าจะเจ็บแค่ไหนก็ตาม

แต่สิ่งที่ทำอยู่.....

มันคือการเป็นกำลังใจให้พี่อีกอย่างนึง

ซึ่งฉันจะทำให้พี่อย่างเต็มที่....

ไม่ท้อใจ

แล้วลุกขึ้นมาสู้เพื่อพวกพี่ และตัวเอง

-

ฉันเดินทางกลับมาบ้าน

รู้สึกหวั่นใจ ไม่กล้ารับรู้ข่าวที่เกิดขึ้น

แต่ฉันก็อดเป็นห่วงไม่ได้

และเมื่อเปิดคอมพิวเตอร์

ข่าวที่ได้รับ แม้ดูเหมือนอาจจะไม่ดีนัก

แต่สิ่งที่ทำให้ฉันยิ้มออกและเริ่มสบายใจ ก็คือ

"คยูฮยอนพ้นขีดอันตรายแล้ว"

มันสะกดฉันได้เหมือนเวทมนต์แห่งความสุข

พี่ต้องหายดี

ฉันเชื่อแบบนั้น

พี่ต้องหายดี.....

-

ฉันเริ่มเปิดหาข่าวสารอ่านอีกครั้ง

แต่แล้วฉันก็เจอกับสิ่งที่แย่ที่สุดขึ้น

-

มันคือข้อความจากแอนตี้แฟน

-

น้ำตาที่ไม่ได้หลังออกมาตั้งแต่เกิดเรื่องกลับพรั่งพรูออกมา

หัวใจของฉันเริ่มรู้สึกเจ็บปวด

ฉันสาปแช่งเหล่านั้น

ทำไมมันต้องมาทำกับพี่แบบนั้นด้วย

ทำไม..........

ทำไม...........................

ไม่เข้าใจเลยจริงๆ

พวกมันไม่ใช่มนุษย์

ฉันคิดได้เพียงเท่านั้น

พวกมันคือสัตว์นรก....

อยู่แห่งไหน นายจะมีฉันผูกพัน
จะไม่ลืมกัน
จะไม่ลืม ไม่ลืม หากเดือนจะจาง
จะไม่มีทางให้นายได้ไกลห่าง
เราจะร่วมเดินทาง
ไปสู่ฝันด้วยกันตลอดไป

หากว่านายเจ็บ ฉันก็เจ็บ
เพื่อนเจ็บ ฉันก็เจ็บเหมือนกัน
เพื่อนต้องอยู่ด้วยกัน จะทิ้งกันได้ไง
หากวันไหนสนุก ฉันยังสุข...
เพื่อนเจ็บ ฉันก็เจ็บเหมือนกัน

นายจะมีฉันอยู่
อยู่ข้างกัน นายจะมีฉันอยู่
อยู่ด้วยกัน นายจะมีฉัน เราจะมีกัน
ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน

ไม่ว่าทุกข์จะสุขจะอยู่ช่วยกันฟันฝ่า
จะเจอช่วงเวลาที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
กอดคอกันไว้ จะไม่มีใครทิ้งใคร

หากว่านายเจ็บ ฉันก็เจ็บ
เพื่อนเจ็บ ฉันก็เจ็บเหมือนกัน

โดยคุณ miraclesj05

-

เพลงนี้ขอมอบให้เอสเจทุกคน

พวกพี่เจ็บ

พวกเราก็เจ็บเหมือนกัน

เราจะไม่มีวันทิ้งพวกพี่ไป

พวกพี่คือแสงสว่าง

พวกพี่คือกำลังใจ

พวกพี่คือสิ่งสดใส

สิ่งสวยงาม

ในชีวิตของพวกเรา

พวกพี่เป็นเหมือนคนที่คอยดูแลเราตลอดเวลา

ด้วยเสียงเพลงของพี่

ด้วยรอยยิ้ม

ด้วยความอบอุ่นของพี่

พวกเราจะเก็บสิ่งพวกนั้นไว้

แล้วใช้ความรักของเราดูแลพวกพี่

ให้พวกพี่มีกำลังใจ

และสู้ต่อไป

อย่ายอมแพ้นะ...........................

อย่ายอมแพ้

-

To : Cute Kyu Hyun  
。███████。
 。。║。。。║。。
 ╭。。。。。。。╮
 ║★。☆。★ ☆║
 ║。☆。★.☆。║
 ║Lucky Bottle ║
 ║。☆。 ★。☆║
 ║★。 ☆。★☆║
 ╚═══════╝☆  
Kyu Hyun Fighting !!
☆■□■□■□■□■□■☆

-

คยูฮยอนขอให้พี่หายไวๆนะ

ขอให้พี่กลับมาร้องเพลงเพราะๆให้เราฟงัอีกครั้ง

เสียงของพี่เหมือนเสียงกระดิ่งของพระเจ้า

ที่ทำให้เรามีความสุข

หายไวๆ แล้วรีบกลับมานะพี่

พวกเราจะรอพี่อยู่ตรงนี้

ไม่ว่าจะนานซักแค่ไหน

ไม่ว่าจะนานซักเท่าไหร่

พวกเราจะรอพี่

ตลอดไป




edit @ 2007/04/20 00:25:27